Kees Helder

Primary tabs

Website

Guestbook messages

Date Message
03/31/2008 - 21:07 My name is Douglas Boyd, from Irvine, Ayrshire, Scotland. I have started a website www.Ardrossanships.com which shows the ships, including Shell Tankers, which called at Ardrossan Harbour, Scotland in the 1960s. Much still has to be typed in for some years, but a lot of the 1968 ships are available just now. If anyone on this site visited Ardrossan, I would be pleased to have an e-mail from you.
08/14/2007 - 15:16 Tom Scott, your e-mail address dosent seem to be working. I have mail returned.
06/23/2007 - 16:02 Dave Page. Your e-mail address is not correct. Please on what ship your nickname.. Regards, Kees Helder.
09/11/2006 - 10:11 Next update after my two weeks trip with the ms. City of Oporto. Regards, Kees Helder.
05/24/2006 - 07:33 De maand juni ben ik op vakantie en kan daardoor niet reageren op vragen. Tot ziens. Kees Helder. I go on holiday the month June. Regards, Kees Helder.
05/03/2005 - 12:24 The "Helisoma" 6.1973 sold to African Coasters and renamed "Africa Shell". 26.9.1977 arrived Kaohsiung for scrap.

Sailor

Period Tanker Job Details
2003 Myrina (2) passenger

Anecdotes

Tanker Date Anecdote
Diloma (2) 10/13/2011 - 10:19

Geachte oud-collega?s,

In de jaren ?70 heb ik op een zestal tankers van Shell gevaren. In 1974 zat ik aan boord van de ms. Diloma. Ik was op 21 september in Tranmere, Engeland aan boord gekomen en na het lossen aldaar vertrokken we de 22e naar Marseille voor de grote dokbeurt van de Diloma. Onderweg moesten we natuurlijk de tanks schoonmaken, zwarte onhandelbare rubber slangen en zware Butterworth machientjes die de tanks ingingen en heet water rond spoten om de vette crude van de wanden en spanten te spuiten. Soms schoot zo?n straal stomendheet water net door de tankopening aan dek en moest je even wegduiken.

Vanwege dat schoonmaken hadden we weinig ballast ingenomen en toen in de Golf van Biskaje ook nog eens een zware storm vanuit het westen opstak, begonnen we flinke halen te maken. Omdat de tijd drong en we schoon in Marseille wilden aankomen, ging het werk door en hielden we een zuidelijke koers aan waardoor de gigantische golven dwars inkwamen. ?s Nachts helden we plotseling wel heel sterk over bakboord, alles wat nog niet was omgevallen of weggeschoven, donderde nu met geweld tegen het schot. Het duurde lang voordat het schip zich weer oprichtte en later bleek dat we toch bijna waren gekapseisd. Meteen werd de Diloma tegen de wind in gedraaid en werd er veel, heel veel ballast ingenomen. Daarna stoomden we door naar Marseille, waar we eerst een paar dagen aan een schoonmaakpier lagen om alsnog de tanks schoon en gasvrij te krijgen. (Aankomst Marseille was 28 september en we vetrokken er weer op 4 november richting Syrie.)

Maar waar ik naar op zoek ben zijn collega?s (8 tot 10) die samen met mij op het achterdek waren om voor en achter te maken toen we na een maand uit het droogdok gingen, helaas weet ik van die dag de exacte datum niet, maar het moet eind oktober zijn geweest. Terwijl het water het dok inliep stonden wij stand-by aan dek. Plotseling zag een van ons over het water van de baai een fel wit licht boven de heuvels in de buurt van Marseille. Het stond stil in de lucht en dat bleef het gedurende zo?n 30 minuten. Toen zagen we plotseling vanuit de richting van Marseille een kleiner lichtje, net zo fel als het grotere licht. Dat licht vloog op dezelfde hoogte als het grotere stilstaande licht en toen het daarbij in de buurt kwam ging het wat langzamer vliegen en vloog (blijkbaar) bij het grotere licht naar binnen. De twee lichten werden tot onze grote verbazing een. Nadat we nog zo?n vijf of tien minuten naar dat licht stonden te kijken, schoot het plotseling schuinweg omhoog en was binnen een seconde verdwenen. We zagen als het ware een lichtstreep die binnen een oogwenk van groot tot een uitdovende punt werd, ongetwijfeld de ruimte in.

Wie kan zich dat voorval herinneren en was het inderdaad zoals ik het mij herinner? Ik denk iedereen wel die het heeft meegemaakt, zoiets vergeet je niet. Ik zou graag wat van hen horen, je kunt daarvoor op mijn naam hier op de website klikken en mij een berichtje sturen. Misschien zijn er anderen die niet op de Diloma zaten in die tijd, maar die wel van het voorval hebben gehoord. Ook van hen zou ik graag wat horen.

Mijn (onze) uitgebreide waarneming, met foto?s van de omgeving en dergelijk, kun je op mijn website ufowijzer vinden. Vanwege een terechte beveiliging tegen spammers op deze website (Helderline) kan ik geen directe link naar de bewuste pagina geven, maar als je voor ufowijzer 3 x een w zet en erachter nl (met natuurlijk de punten ertussen) en op de dan geopende index pagina op de link PAUL HARMANS klikt, dan kom je er subiet.
Hartelijk bedankt voor jullie aandacht, Paul Harmans

Marticia 09/25/2013 - 13:12

Anekdote door Gerard Ruijg.
Tijdens de technische proefvaart was ik 1e stm. op dit schip.
De technische proefvaart wordt gemaakt door en met werfpersoneel. Nu kan een scheepswerf er niet drie stuurlieden op na houden die het hele jaar in dienst zijn voor maar twee of drie proefvaarten per jaar. Zodoende heeft de kapitein, die wel in vaste dienst is, een aantal namen op papier van mensen die voor de proefvaart willen monsteren.
Zo kwamen wij dus op 16 juli aan boord in Amsterdam.
De volgende morgen vertrokken we: drie sleepboten voor en drie achter.
De sleeptrossen werden vastgezet op ogen die aan de scheepshuid gelast waren, zodat de sleeptrossen horizontaal stonden.
Bij het passeren van de Hembrug zaten we iets te noordelijk en moesten de sleepboten de kop naar BB trekken; daardoor kon een sleepboot niet meer binnen de zuidelijke brugpilaar langs, gooide zA?a??a??n sleeptros los en ging aan de verkeerde kant langs, pakte na passage de sleepdraad weer op en vervolgden de reis.
Bij Halfweg bliezen we altijd op de fluit, want de boerenzoon die daar woonde nam van alle schepen die passeerden een foto en wij waren altijd met nieuwbouw schepen, dus die stonden nog niet op de foto bij hem.
Omdat het schip te breed is voor de Noordersluis, moet van te voren het remmingswerk er uit gehaald zijn. Dat is ook op de foto voor het binnenvaren te zien.
Buitengaats gekomen wordt het schip geballast, want alle proeven moeten met volgeladen diepgang gedaan worden. De meeste proeven als snelheidsproeven, draaicirkels enz. worden gedaan midden in de ingang van het Engels kanaal, zodat de scheepvaartroutes naar Amerika en de Golf van Biskaje geen last van ons hebben (en wij niet van hen)!
Alles verliep prima, alleen haalden we de contract snelheid niet: ongeveer 1 mijl te weinig. Dat is dan een zeer gevoelig moment: de meeste deuren gaan dan dicht want de werfclub zit te vergaderen en de eigenaarsclub doet hetzelfde. Er worden veel suggesties gedaan: misschien zit er nog een strip onder de bodem, misschien ligt het schip te diep of misschien ligt het A?a??A? in de kopA?a??A? (niet gelijklastig). Voor kunnen we de diepgangsmerken aflezen, maar achter niet: daarom ben ik met een touwladder buitenboord gegaan en kon zo de diepgang aflezen. We lagen precies gelijklastig.!
Het besluit was: doorvaren naar Lissabon.
We moesten naar de werf van Lisnave omdat er in Nederland nog geen dok was groot genoeg waar wij in konden.
Op ochtend kwamen we bij de werf aan en A?a??a??s middags gingen duikers onder water:ze kwamen met handen vol aangroei weer boven: het antwoord was dus duidelijk: door de vele aangroei kwamen we niet aan de snelheid.
Een paar uur later werden de contracten getekend en het schip overgenomen door de rederij.
Hoe kwam het dat er zoveel aangroei was ?? Het had dat voorjaar erg veel geregend en zodoende was het IJwater zo ver verdund dat het niet giftig genoeg was om aangroei tegen te houden.

A?a??a??s Avonds gingen we naar de stad aan de overkant van de rivier met de pont. We waren in een restaurant waar in het midden een aquarium stond met daarin kreeften. Je kon dus uitzoeken welke je wilde hebben. Toen we terugkwamen met de pont was daar een veerhuis zo als bij iedere pont. We wilden een drankje hebben en vroegen om hetzelfde als wat een paar portugezen dronken die even verder zaten. De kroegbaas waarschuwde: A?a??A?very strongA?a??A?. Maar we hebben het toch genomen: een soort anijsbrandewijn met koffie.
De volgende dag gingen we met het vliegtuig via Londen naar Schiphol en de Marticia een week later regelrecht naar de Perzische Golf.

Myrina (2) 03/03/2003 - 22:13

Monday March 3rd 2003
A Schreiner helicopter took pilots Peter Juk, Paul Jong and Han Luik and me from the Maasvlakte to the Shell Tanker "MYRINA".
The Myrina, loaded with 330.336 m3 crude, was 60 km off coast. With a depth of 21.6 m, it entered the 8th Petroleum harbour via the 'Eurogeul' (the waterway in the Northsea, near Rotterdam). It got assistance from the tugboats Thamesbank, Smit Clyde, Smit Humber and Smit Loire.

A boy's dream came true thanks to:

Wim van de Wiel (Shell Nederland Raffinaderij)
Hans Ammerlaan (Shell Nederland Raffinaderij)
John Galbraith (Master of the Myrina)
Jeannette Vermeer (Nederlandse Loodswezen)

Jolanda Vijgenboom (Nederlandse Loodswezen)
Stefan van Zanten (Bureau Overbosch, Politie Haaglanden)
Ineke en Hans van Wingerden (Bureau Overbosch, Politie Haaglanden)

and off course my wife Truus

Kees Helder